Utrecht Bull's

Hoge verwachtingen komend seizoen van onze Bullers

Hoge verwachtingen komend seizoen van onze Bullers

Afgelopen zomer mochten we weer trainen, maar de laatste zaterdag voor de start van de competitie was het tijd voor het serieuzere werk. Na een milde versie van het voorspeltoernooi in 2020 konden we dit jaar weer vol aan de bak.

Onder luid applaus voor de voorspelcie, de LDC, de medewerkers van de Heksenketel, de winnaars van de high en low poules en ons bestuur, was het tijd voor Swingo! Deze keer geen nummertjes die werden opgelezen, maar nummertjes die werden gedraaid.

Op basis van de inzet van onze leden tijdens het voorspeltoernooi en de Swingo, voorspel ik alleen maar top prestaties van onze teams op het veld komend seizoen.

Vreemdgaan en nieuwe knoppen in de sportzomer van 2021

Het is alweer ruim twee maanden geleden dat ik het laatste Bulletin schreef. In de tussentijd is er veel gebeurd. Sportliefhebbers konden hun hart ophalen, want het Europees Kampioenschap en de Olympische spelen vonden plaats. Zelf mochten we ook weer spelen.

Het Nederlands elftal nam onder leiding van Frank de Boer deel aan het Europees Kampioenschap. Voetbalwedstrijden werden in Zuilen op de telefoon gevolgd en er werd gejuicht. Ze wonnen een paar wedstrijden, maar verloren helaas van Tsjechië.

De Olympische spelen vonden plaats en ik heb genoten. Ik vond het heel knap van de Nederlanders dat ze deel mochten nemen aan het 3x3 toernooi. Alleen voelde ik me soms ook een beetje een vreemdganger, omdat ik zoveel andere sporten ook leuk vond om te volgen.

Het allerbelangrijkst is dat we in de tussentijd weer konden trainen en onze teamgenoten weer konden zien. Gelukkig herkenden we elkaar nog. Een belangrijk onderdeel van teamsport is het gezamenlijk douchen en in Zuilen was dit even onmogelijk, de douches waren stuk. Maar gelukkig waren er snel nieuwe knoppen en konden we weer fris en fruitig in de kantine (die soms trouwens veel te vroeg werd gesloten) verschijnen.

Ondertussen werd ook al gedacht (niet alleen gedacht, maar ook keihard gewerkt) aan komend seizoen. Er werd nog net iets harder getraind dan anders, om een verpletterende indruk te maken op de technische commissie en de eventuele nieuwe coach. Er was zelfs een jarige die de training voorrang gaf op zo een speciale dag. Heel spannend hoe de nieuwe teams er uit gaan zien! Ik wens de TC, coaches en het bestuur veel wijsheid toe.

Volgende week begint het nieuwe seizoen dan echt! Hierover meer in het volgende Bulletin.

Tot snel!

We mogen weer!

Vanaf 5 juni wordt de volgende stap gezet in het openingsplan van het Rijk. De horeca gaat open, musea, bioscopen en theaters mogen weer bezocht worden, maar het aller belangrijkste is dat sporten in groepen is toegestaan! Vanaf 18 jaar mag je met max 50 personen per groep sporten! Dit betekent dat wij weer gaan basketballen. We mogen weer!

Ik merk dat de deelnemers in de teamapp weer wat levendiger worden. Er wordt gesproken over samen douchen (en de nodige voorbereidingen die daarvoor getroffen moeten worden), de korte broeken werden aangetrokken om die witte stelten iets beter voor de dag te laten komen. Er werden berichtjes gedeeld van bubbels op een dakterras, biertjes in vakantiehuisjes, blote voeten aan het strand en een ligbed Gulpen. Allemaal voortekenen van de gezelligheid die weer gaat komen.

Met die gezelligheid komt het wel goed volgens mij, maar hoe zit het met onze sportiviteit? Wat is de status van onze conditie? Kunnen wij die bal nog wel in de basket krijgen? Zijn de ballen nog wel hard genoeg? Hoe ging onze aanval ook alweer? Waar is mijn sporttas eigenlijk gebleven? Herken ik mijn teamgenoten nog wel? Kom ik nog wel van de grond? Staat in Zuilen het bier wel koud? Allemaal vragen waar we als het goed is volgende week antwoord op hebben. Ik heb er zin in.

Eerst maandagavond nog de extra ALV via schermen, maar daarna kunnen we elkaar weer in real life ontmoeten. Ik word hier blij van en volgens mij ben ik niet de enige!

Tot snel!

Ik mis je

Ik mis het gejuich als mijn team een achterstand van tien punten heeft weggewerkt.

Ik mis de tik op de kont van mijn teamgenoot als zij een mooie score heeft gemaakt.

Ik mis de kick die ik krijg als we uitvoeren wat tijdens de time-out is besproken (en dit voor een score zorgt).

Ik mis de high five (dit is dat je jouw vlakke hand tegen de hand van een ander persoon ketst, liefst hoog in de lucht) met mijn teamgenoot als ze er een drietje in heeft geknald.

Ik mis de oerkreet van mijn teamgenoot als de rebound voor haar is, nadat ze goed heeft uitgeboxt.

Ik mis de blijheid als we de break van de tegenstander hebben gestopt.

Ik mis de frustratie bij de tegenstander, omdat wij onze verdediging hebben veranderd.

Ik mis het om afgepeigerd op de bank te zitten, omdat ik op het veld alles heb gegeven.

Ik mis het om de volgende wedstrijd nog beter te presteren, nadat we tijdens de trainingen keihard hebben gewerkt.

Ik mis het samen zijn in de kleedkamer en het praten over onnozele dingen (misschien zou ‘pikante onderwerpen’ hier beter passen).

Ik mis de nabesprekingen met andere Bullers over de wedstrijden.

Ik mis de trots (en het engelen geduld) van onze coach.

Ik mis basketbal.

En ik heb geen idee hoe lang ik dit nog moet missen! 

Stay safe!

15 minuten veilige fun

15 minuten veilige fun

Zaterdag 20 februari, voor veel Nederlanders een heerlijke lentedag. Voor veel basketballers de dag dat het Nederlands team zich kwalificeerde voor het EK (het is de tweede keer sinds 1989 dat Nederland naar het EK gaat) en voor veel Bullers de dag van 15 minuten veilige fun. Liefde, muziek en gezelligheid werd beloofd voor het Bull’s event. Daar heeft de LDC niks aan gelogen! 

We wisten niet goed wat te verwachten, want de LDC zou naar ons toekomen. Maar hoe dan? Buiten hoorden we vaag wat muziek. We gingen naar buiten en Willeke Alberti knalde uit de boxen. De LDC stond voor de deur en even waande ik me bij the Harlem Globetrotters. De dames waren gehuld in ons tenue, een pruik en gouden legging. We kregen een drankje en chips in onze handen gedrukt en stonden te dansen en zingen op straat! Dat was even gezellig! Voorbijgangers gooiden spontaan hun handen in de lucht en er werd flink getoeterd. 

De tour met de bus werd afgesloten met een frikandel, een Polaroid en een grote glimlach op onze gezichten. Dank LDC! Op naar het volgende event!