Utrecht Bull's

Het zal toch niet?!

Ik ervaar op dit moment een spannende middag. Niet omdat ik mijn schoen ga zetten en benieuwd ben wat de Sint daar in gaat doen vannacht. Niet omdat ik benieuwd ben wie in de krokodil in the Masked Singer zit en ik daar vanavond misschien wel achter kan komenDie zenuwen zijn er doordat er vanavond weer een PC plaats gaat vinden. De kans is groot dat daar iets over amateursport gezegd gaat worden. Natuurlijk gaat onze inzet, tactiek en ons atletisch vermogen veel verder dan die van de gemiddelde amateursport, alleen behoren we toch echt tot deze laatste groep. 

 

Ik hoop zo dat we kunnen blijven basketballen. En ja, natuurlijk wil ik ook graag dat iedereen gezond blijft. 

Toch zou ik teleurgesteld zijn als we even niet meer achter de bal aan zouden kunnen rennen. Als we op het veld even geen flauwe grappen meer kunnen maken over de doosjes van mijn teamgenoten. Als ik een van ‘mijn’ heren niet kan zien sprinten in zijn nieuwe tenue (in plaats van het vintage exemplaar dat binnenkort waarschijnlijk alweer ‘in’ is). Ik zou zelfs bijna de berichtjes gaan missen over de verzoekjes om fluittaken over te nemen. Voor dit weekend werd zelfs door iemand die geen taak had, gevraagd of zij de taak van iemand mocht overnemen. Omdat zij zo graag de wedstrijd tussen onze Dames 1 en S.B.U. wilde zien, maar dat terzijde.

 

Het lijkt er sowieso op dat de maatregelen zondag pas ingaan. Dat zou betekenen dat onze wedstrijden morgen gewoon door kunnen gaan!

En anders kunnen we altijd nog in Parijs (of in een andere mooie stad in het land van het stokbrood) gaan wonen, want daar gaat het nog gewoon door. Wie gaat er mee?!

Spanning en sensatie in de Galg

De woorden ‘ spanning’ en ‘sensatie’ omschrijven het afgelopen weekend in de Galgenwaard wat mij betreft uitstekend.

Het was alleen al spannend, omdat een aantal van onze (inmiddels niet meer zo) nieuwe leden voor het eerst een wedstrijd speelden in hun nieuwe (kittige) tenues.

Bij dames 4 en 5 was het vooral spannend in verband met de kinderen die al dan niet kruipend richting de rode lijnen vertrokken.

Heren 1 en 3 en Dames 1, 2 en 3 maakten de wedstrijden gewoon heel spannend. Met als uitschieter de dames uit het tweede die onder leiding van R en R terugkwamen van een achterstand en helaas na overtime hebben verloren.

De dames uit het eerste zorgden voor sensatie door hun Halloween outfits en het vrij fanatiek supporten van de andere Bull’s teams.

Ook was het spannend voor de teams die om 20.30 uur aan mochten treden. Zouden zij na hun wedstrijd nog gebruik kunnen maken van de Heksenketel?! Nou, dat kon gelukkig.

Kortom, met een hoge bloeddruk en wat grijze haren verder werd de thuisspeeldag van onze Bullers afgesloten.

Komend weekend heeft heren 1 een vrij weekend, qua basketbal tenminste. De andere teams kunnen (weer) punten gaan verdienen. Wel moeten ze daarvoor een stukje reizen. Dit weekend gaan de meeste teams naar het westen van het land, alleen Dames 1 vertrekt naar het oosten.

PS Wisten jullie dat deze dames dit seizoen ongeslagen zijn?! Maar dat hun tegenstander van zaterdag dat ook is (ook al heeft Wyba minder wedstrijden gespeeld).

Heel veel succes allemaal!

Hoge verwachtingen komend seizoen van onze Bullers

Hoge verwachtingen komend seizoen van onze Bullers

Afgelopen zomer mochten we weer trainen, maar de laatste zaterdag voor de start van de competitie was het tijd voor het serieuzere werk. Na een milde versie van het voorspeltoernooi in 2020 konden we dit jaar weer vol aan de bak.

Onder luid applaus voor de voorspelcie, de LDC, de medewerkers van de Heksenketel, de winnaars van de high en low poules en ons bestuur, was het tijd voor Swingo! Deze keer geen nummertjes die werden opgelezen, maar nummertjes die werden gedraaid.

Op basis van de inzet van onze leden tijdens het voorspeltoernooi en de Swingo, voorspel ik alleen maar top prestaties van onze teams op het veld komend seizoen.

Vreemdgaan en nieuwe knoppen in de sportzomer van 2021

Het is alweer ruim twee maanden geleden dat ik het laatste Bulletin schreef. In de tussentijd is er veel gebeurd. Sportliefhebbers konden hun hart ophalen, want het Europees Kampioenschap en de Olympische spelen vonden plaats. Zelf mochten we ook weer spelen.

Het Nederlands elftal nam onder leiding van Frank de Boer deel aan het Europees Kampioenschap. Voetbalwedstrijden werden in Zuilen op de telefoon gevolgd en er werd gejuicht. Ze wonnen een paar wedstrijden, maar verloren helaas van Tsjechië.

De Olympische spelen vonden plaats en ik heb genoten. Ik vond het heel knap van de Nederlanders dat ze deel mochten nemen aan het 3x3 toernooi. Alleen voelde ik me soms ook een beetje een vreemdganger, omdat ik zoveel andere sporten ook leuk vond om te volgen.

Het allerbelangrijkst is dat we in de tussentijd weer konden trainen en onze teamgenoten weer konden zien. Gelukkig herkenden we elkaar nog. Een belangrijk onderdeel van teamsport is het gezamenlijk douchen en in Zuilen was dit even onmogelijk, de douches waren stuk. Maar gelukkig waren er snel nieuwe knoppen en konden we weer fris en fruitig in de kantine (die soms trouwens veel te vroeg werd gesloten) verschijnen.

Ondertussen werd ook al gedacht (niet alleen gedacht, maar ook keihard gewerkt) aan komend seizoen. Er werd nog net iets harder getraind dan anders, om een verpletterende indruk te maken op de technische commissie en de eventuele nieuwe coach. Er was zelfs een jarige die de training voorrang gaf op zo een speciale dag. Heel spannend hoe de nieuwe teams er uit gaan zien! Ik wens de TC, coaches en het bestuur veel wijsheid toe.

Volgende week begint het nieuwe seizoen dan echt! Hierover meer in het volgende Bulletin.

Tot snel!

We mogen weer!

Vanaf 5 juni wordt de volgende stap gezet in het openingsplan van het Rijk. De horeca gaat open, musea, bioscopen en theaters mogen weer bezocht worden, maar het aller belangrijkste is dat sporten in groepen is toegestaan! Vanaf 18 jaar mag je met max 50 personen per groep sporten! Dit betekent dat wij weer gaan basketballen. We mogen weer!

Ik merk dat de deelnemers in de teamapp weer wat levendiger worden. Er wordt gesproken over samen douchen (en de nodige voorbereidingen die daarvoor getroffen moeten worden), de korte broeken werden aangetrokken om die witte stelten iets beter voor de dag te laten komen. Er werden berichtjes gedeeld van bubbels op een dakterras, biertjes in vakantiehuisjes, blote voeten aan het strand en een ligbed Gulpen. Allemaal voortekenen van de gezelligheid die weer gaat komen.

Met die gezelligheid komt het wel goed volgens mij, maar hoe zit het met onze sportiviteit? Wat is de status van onze conditie? Kunnen wij die bal nog wel in de basket krijgen? Zijn de ballen nog wel hard genoeg? Hoe ging onze aanval ook alweer? Waar is mijn sporttas eigenlijk gebleven? Herken ik mijn teamgenoten nog wel? Kom ik nog wel van de grond? Staat in Zuilen het bier wel koud? Allemaal vragen waar we als het goed is volgende week antwoord op hebben. Ik heb er zin in.

Eerst maandagavond nog de extra ALV via schermen, maar daarna kunnen we elkaar weer in real life ontmoeten. Ik word hier blij van en volgens mij ben ik niet de enige!

Tot snel!